بسیاری از دوستان از این که از نامگذاری خیابانی به نام مرحوم مهندس مهدی بازرگان دفاع کرده ام شگفت زده و شاکی شده اند. از این رو لازم می دانم نکاتی را در توضیح عرض کنم:

1. یکی از مشکلاتی که بسیاری از ما در قضاوت نسبت به آدمها و یا برخی موضوعات دیگر دچارش هستیم، نگاه صفر و صدی است. بعنی باید از نگاه ما افراد نمره بیست و عالی داشته باشند تا مقبول واقع شوند و الا نمره شان صفر و مبغوض ما واقع خواهند شد. چنین نگاهی نه عقلانی است و نه طبعا دینی. نمره هیچ انسانی به جز انبیای الهی و اهل بیت علیهم السلام بیست نیست و حتی در بین انبیاء نیز رتبه بندی وجود دارد و برخی افضل از برخی دیگرند.

عده ای از این رو که بازرگان دچار خطاها و اشتباهاتی در اندیشه های دینی و اصلاحی و یا در مواضع سیاسی اش شده، او را در زمره مطرودینی قرار داده اند که نباید حتی اسمی از او در میان باشد الا در جایی که قرار است مورد نقد و هجمه قرار بگیرد. قران به مومنان توصیه می کند که حتی در برابر دشمنانتان نباید از مرز انصاف و عدالت خارج شوید: وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلَّا تَعْدِلُوا  اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى (مائده/ 8)

 استاد قرائتی در تفسیر نور به درستی در ذیل این آیه نوشته است:

«در سياستگذارى‌ها و روابط داخلى و خارجى؛ حتّى نسبت به دشمنان هم عادل باشيم»

بازرگان به تصریح بسیاری از بزرگان، دارای فضایل و حسنات و خدمات فراوانی نسبت به دین و انقلاب اسلامی بوده و اشتباهاتی که واقعا و یا در نظر ما مرتکب شده، نمی تواند نافی این بخش مثبت از زندگی او باشد.