گفتگو هفته نامه صدا با مهدی نصیری

۱. شما در سال ۹۸ و بویژه ماه‌های پایانی آن، چهره‌ای خبرساز بودید و مخصوصا برخی توییت‌های شما، نوعی بازنگری در آرا و مواضع پیشین تلقی شد. بعنوان سوال نخست، آیا خود شما قبول دارید در دیدگاه‌ها و مواضع خود بازنگری کرده‌اید؟ مهدی نصیری پایان دهه ۹۰ چه تفاوتی با نصیری دهه ۷۰ کیهان و صبح دارد؟ چه به لحاظ سیاسی و چه فکری؟

بسم الله الرحمن الرحیم. بله تغییر کرده ام اما این تغییر تدریجی و محصول یک سیر لااقل بیست ساله است و نه دفعی و مربوط به یک سال اخیر. من از سنین نوجوانی یعنی چهارده سالگی به توصیه پدرم مرحوم آیت الله شیخ محمد نصیری که تحصیلکرده و مجتهد از حوزه نجف بود، درس حوزه را در دامغان شروع کردم و از همان سالها با نهضت امام خمینی آشنا شدم. از همین ابتدا به این اصل عقلی و دینی شیعی توجه داشتم که رجال را با حق بشناسم و نه حق را با رجال. بنا بر این امام و انقلاب اسلامی را از این رو پذیرفتم که آن را در حد فهم نوجوانانه خودم منطبق با آموزه های دینی می دانستم. این روحیه از آن روز تا به امروز همراه من بوده و فهم خودم از امور و مسائل را مبنای اندیشه و عملم قرار داده ام. البته معلوم است که این بدان معنا نیست که خود را مجتهد می دانسته ام و بی نیاز از تقلید؛ امروز نیز در مسائل شرعی و احکام فرعی ای که به درکی اجتهادی نرسیده باشم مقلد هستم اما در اصول عقاید و مسائل کلی و کلامی متکی به درک و فهم شخصی خودم با اتکا به آموخته ها و دانسته های دینی و حوزوی ام هستم، ضمن آن که از یک تجربه نسبتا طولانی و پویای رسانه ای و سیاسی و فرهنگی و اجتماعی و اجرایی از سال 60  تا به امروز هم برخوردارم.

ادامه نوشته

خاطرات مطبوعاتی من از کیهان تا صبح و سمات و... ـ 49 /   زاویه دوم

️ در شماره پیش گفتم که تغییر نگاهم نسبت به مدرنیته و تجدد و موضع اسلام در برابر آن، موجب ایجاد اولین زاویه جدی ام با اسلام شناسی معاصر انقلابی و مشهور شد و حاصل آن نگارش کتاب «اسلام و تجدد» بود.

گفتنی است که باری در دیداری سرپایی با مقام رهبری در دوران صبح، به طرح دیدگاه خود در باره مدرنیته پرداختم که ایشان اظهار داشت تنها با نیمی از دیدگاه شما موافقم.

اما زاویه دوم نیز در حال وقوع بود: فاصله گیری از نگاه بزرگان مشهور معاصر در مورد فلسفه و عرفان مصطلح و رایج اسلامی.

مطالعه و بررسی مدرنیته نشان داد که کانون اصلی و محوری آن، خودبنیادی بشر جدید در فهم آدم و عالم و فاصله گیری از عقلانیت وحیانی می باشد، هر چند بخشی از این اتفاق ـ به گفته برخی صاحب نظران ـ محصول جهالتها و خرافات و غیر عقلانی بودن کلیسا و مسیحیت قرون وسطا بود و البته به نظرم از جهتی می توان وقوع مدرنیته را که برای بشر بحرانهای شاید بی بازگشت رقم زده، نتیجه فقدان هادی و معلم معصوم در مدیریت عالم و بخشی از پازل عصر حیرت دانست. 

در ضمن مطالعات انتقادی نسبت به تجدد  و استفاده از آثار مرحوم فردید و دکتر داوری و مرحوم مددپور و شهید آوینی، اشاراتی از آنها در باب یونان زدگی یافتم که یکی از مصادیق بارز انقطاع از عقلانیت وحیانی و خودبنیادی به شمار می رود.

ادامه نوشته

مهدی نصیری: نمی‌خواهند به روی مبارک بیاورند که در این ۴۰ سال کجا خطا کردیم/ گفتگو با دیدار نیوز

امیر دبیری‌مهر: از استودیو دیدار در خدمت شما هستیم با گفت‌وگویی که با جناب آقای مهدی نصیری، پژوهشگر و نویسنده در حوزه‌ فرهنگ و دین، تقدیم شما خواهیم کرد. مقدمه طولانی خدمت شما نخواهم گفت. فقط به این نکته اشاره خواهم کرد که در جامعه و فضایی که مشکلات از جوانب مختلف مردم را به خود مشغول کرده است، یکی از رهیافت‌های مؤثر برای برون رفت از این وضعیت گفت‌وگو است. گفت‌وگو فضایی برای تضارب آراء و اندیشه‌ها را به صورت آزاد و مستقل فراهم می‌کند و می‌تواند ما را از این مشکلات به سمت بهزیستی هدایت کند. ما هم در مجموعه دیدار بر همین اساس بنا داریم با افراد مختلف، با نگرش‌های متفاوت درباره موضوعات، مشکلات و مسائل گوناگونی که در جامعه ما وجود دارد، گفت‌وگو کنیم. یکی از مباحث بسیار مهم و زیربنایی مسائل مربوط به حوزه فرهنگ، دین، جامعه و اساساً موضوعات مرتبط به علوم انسانی است. شاید به ظاهر امروز کشور ما و مردم ما گرفتار مسائل اقتصادی هستند، اما اقتصاد یک مجموعه یا یک مسئله منفک از فرهنگ، جامعه، سیاست و حتی اعتقادات و ارزش‌های ما نیست و نمی‌توان مجموعه‌ها را جدای از هم مورد بررسی قرارداد. امیدوارم که این گفت‌وگو مورد توجه شما مخاطبان محترم قرار بگیرد.

ادامه نوشته